Bókmenntaumfjöllun
Það er eitthvað svolítið viðkvæmnislegur blær yfir sögu Arnaldar Indriðasonar að þessu sinni. Ekki þó á þann hátt að sagan sé ljúf eða blíð; Myrká er, eins og nafnið gefur til kynna...
Í sögunni Svart og hvítt hitta lesendur aftur hina 16 ára Önnu frá Vík í Mýrdal, sem sagt er frá í bók Jónínu Kossar og ólífur sem út kom 2007. Fyrri bókin gerist sumarið eftir tíunda bekk,...
„Snert hörpu mína himinborna dís” segir í vinsælu ljóði Davíðs Stefánssonar, en ljóðlínan spratt fram þegar ég sá titilinn á ljóðabókinni Sjáðu fegurð þína. Óneitanlega er þó fátt sem ber saman...
Kvenlíkaminn er viðfangsefni Guðrúnar Evu Mínervudóttur í skáldsögu hennar Skaparinn, en þó ekki. Að einhverju leyti mætti segja að sagan fjalli um afneitun á...
Innileiki, nánd, nærvera, og stundum fjarvera, í ástarsamböndum og fjölskyldum er umfjöllunarefni nýjustu skáldsögu Guðmundar Andra Thorssonar, Segðu mömmu að mér líði vel. Hér eru ekki...
Glæpasagan er meðal viðfangsefna skáldsögu Auðar Jónsdóttur, Vetrarsól. Jólin nálgast og sögukonan Sunna starfar á litlu forlagi sem allrahandamanneskja, sem meðal annars þarf að selja...
Á kili bókarinnar stendur ¡Rán, með öfugu spænsku upphrópunarmerki fyrir framan titilinn og nafn sögukonunnar. Það gefur strax til kynna í hvaða heimshluta lesandinn er...
Það hefur löngum verið til siðs að nefna þýðandann og hvernig til hafi tekist með þýðinguna í nokkrum línum undir lok ritdóma, hér verður þessu til tilbreytingar snúið við. Árni Óskarsson þýðir...
Skáldsagan Vargurinn gerist mestan part á Seyðisfirði. Rannsóknarlögreglumaðurinn Valdimar Eggertsson er þangað sendur til að rannsaka grunsamlegan eldsvoða. Þykir honum bruninn minna...
Náttúruvernd hefur verið mörgum rithöfundum uppspretta skáldskapar og nú undanfarið hafa listamenn farið framarlega í umræðu um umhverfið og mikilvægi þess að ganga varlega að hagnýtingu...
Jean Antoine Posocco er franskur að uppruna en hefur sinnt íslenskum myndasögum af miklu afli. Fyrir utan að halda myndasögutímaritinu Bleki gangandi um áraraðir, þá hefur hann sent frá sér...
Snemma í ljóðabók Jóhamars, Skáldið á daginn, er ‘viðtal’ við höfund. Þar leggur hann áherslu á mikilvægi súrrealismans fyrir verk sín, og nefnir líka Dag Sigurðarson, Alfreð Flóka, James Joyce og...
Margmiðlun er orðin að sjálfsögðu fyrirbæri í samtímanum. Nútímamanneskjan er orðin vön því að taka inn upplýsingar á margvíslegan máta, í máli, myndum og hljóði. Það er tímanna tákn að nú er...
Í einu prósaljóðanna í ljóðabókinni Hjartaborg eftir Aðalstein Ásberg Sigurðsson birtist ljóðið eiginlega sem einskonar draugur, eða reimleikar. Ljóðið heitir “Ljóðaflóð” og þar er því...
Átökin milli sveitar og borgar eru ekki lengur sérlega heitt viðfangsefni í íslenskum bókmenntum, þó fyrirbærið sem slíkt sé lifandi sem aldrei fyrr. Hér á landi á náði þessi umræða einskonar...
Það er athyglisvert að sjá hvernig bókmenntaleg viðmið og gildi virðast hafa ólíkt vægi eftir því hvort um er að ræða barnabók eða fullorðinsbók. Almennt séð er það ekki talið skáldskap fyrir...
Það var þónokkuð forvitnilegt að fá í hendur nýja skáldsögu nýs höfundar sem sker sig nokkuð úr því sem kalla mætti (eða alhæfa sem) íslenska skáldsagnahefð, en Konungur norðursins eftir Val...
“En þetta er svo óskáldlegt” sagði einn mætur bókmenntamaður við mig þegar talið barst að bók Ingólfs Gíslasonar, Sekúndu nær dauðanum - vá, tíminn líður, og þá sérstaklega að sleiktum píkum og...
Í titli nýútkominnar ljóðabókar Steinunnar Sigurðardóttur sameinast tvö meginþemu verksins – ást og land eða ást á landi - í margbreytilegum skilningi þeirra orða. Steinunn hefur áður skrifað um...
Guðrún Hannesdóttir hlaut fyrr á þessu ári Ljóðstaf Jóns úr Vör fyrir ljóðið „Offors”. Ekki er þó hægt að segja að titill þess lýsi vel stemningunni í ljóðum þessarar fyrstu ljóðabókar hennar,...
Fjórða ljóðabók Sigurbjargar Þrastardóttur sker sig nokkuð frá hinum fyrri þremur, en bókin er heill ljóðabálkur, saga í ljóðum, sem lýsir ástarsambandi og fíkn. Fyrri ljóðabækur Sigurbjargar,...
Dagbókarformið er mjög eðalborið í sögu skáldsögunnar og tengist sérstaklega skrifum kvenna. Dagbókin er einn af fyrirrennurum skáldsögunnar eins og við þekkjum hana í dag, en hún var að stórum...
Sagan geymir fjölmörg dæmi um börn sem komast í valdastöður, verða kóngar og keisarar og drottningar og keisaraynjur, og takast á við þau hlutverk með misjöfnum hætti.
Ég verð að viðurkenna að þegar ég lauk lestri nýjustu skáldsögu Jóns Kalmans Stefánssonar Himnaríki og helvíti var ég ekki alveg viss um hvað ég ætti að segja. Þetta er nefnilega bók sem...
Skáldsagan er ólíkindatól og hefur margsýnt það og sannað að hún rúmar alls konar form og textagerðir. Einar Már notfærir sér það í nýjustu skáldsögu sinni, Rimlum hugans, þegar hann fléttar saman...
Aska er þriðja glæpasaga Yrsu Sigurðardóttur þar sem lögfræðingurinn Þóra Guðmundsdóttir leysir erfið sakamál fyrir umbjóðendur sína. Í Ösku er þýski vinur hennar,...
Það var dálítið merkileg upplifun fyrir mig að lesa bók Þórdísar Björnsdóttur, Sögu af bláu sumri, því þar er fjallað um unga konu sem ákveður að dvelja eitt sumar í húsi nýlátinnar ömmu...
Þó að Íslendingar hafi tekið glæpasögunni opnum örmum á undanförnum árum eru þeir í raun ekki svo margir höfundarnir sem hafa lagt þetta bókmenntaform fyrir sig og haldið sig nokkurn veginn við...
Tvær ljóðabækur Þórarins Eldjárns, Ydd frá 1984, og Hin háfleyga moldvarpa, sem sá dagsins ljós sjö árum síðar, rugluðu lesendur og gagnrýnendur sem höfðu vanist því að skáldið orti undir...
Þrátt fyrir að hlutverk ljóðaþýðinga í íslenskri bókmenntasögu sé óumdeilanlega mikilvægt, þá hefur ekki mikið farið fyrir ljóðaþýðingum á undanförnum árum. Þetta er synd því eins og allt annað,...
Andstæða sveitar og borgar hefur lengi verið viðfangsefni bókmennta, jafnt íslenskra sem erlendra. Hún gengur yfirleitt útá að sýna fram á hættur borgarinnar og gæði sveitarinnar, í barna- og...
Það er vel þekkt í bókmennta- og kvikmyndasögunni að samanburður framhaldssögu við fyrra verk er ósanngjarn. Tilhneygingin er sú að álíta framhaldið næstum sjálfkrafa síðra fyrra verkinu,...
Því er oft haldið fram að Gísla saga Súrssonar sé fyrsta glæpasagan. Allavega er nóg um glæpsamlegt athæfi þar, líkt og víða í hinum drápglöðu Íslendingasögum, sem margar hverjar minna...
Samþáttun bókmenntategunda einkennir nálgun Lóu Pind Aldísardóttur í fyrstu skáldsögu hennar, Sautjándanum. Hér má finna þræði skvísubókmennta, spennusögu og...
Þráinn Bertelsson útskýrir sjálfur í dagbók sinni í Fréttablaðinu að með Englum dauðans sé lokið þrílógíu þar sem fyrsta bókin fjallaði um útrás og gripdeildir, önnur bókin um valdið og...
Það er eins og að leggjast í tímaflakk að lesa nýjasta verk Böðvars Guðmundssonar, ekki eingöngu vegna þess að hér er fjallað um liðna tíma, heldur virðist frásagnarmátinn líka tilheyra fortíðinni...