Í bókinni eru frumort ljóð eftir Vilborgu og þýðingar hennar á þremur ljóðum Sylviu Plath.
Úr Fiskar hafa enga rödd:
Freisting
Utan úr myrkrinu
hvíslaði ókunn rödd
með seiðandi þokka:
Bak við trén bíður vatnið
blikandi fagurt í næturkyrrðinni
skuggsælar trjákrónur
flétta skýlandi þak
yfir bökkum þess
- þar opnast þér faðmur
fullur af friði
Valmúar í júlí (þýðing á ljóði Sylviu Plath)
Litlu valmúar, litlu vítislogar,
gerið þið engan skaða?
Þið flöktið. Ég megna ekki að snerta ykkur.
Ég sting höndunum í logana. Þeir brenna ekki.
Og ég örmagnast af að horfa á ykkur
svona flöktandi, hrukkótta og eldrauða, eins og slímhúð í munni.
Nýblóðguðum munni.
Litlar blóðugar blómvarir!
Reykinn næ ég ekki að snerta.
Hvar er ópíumið, ógeðsleg hylkin?
Að mér gæti blætt eða ég sofið! -
Að ég gæti minnst við slíkan sársauka!
Eða safi ykkar seytlað í mig, úr þessu glerhylki,
deyfandi og róandi.
En litlaus. Litlaus.