Úr Spjótalög á spegil:
Líf I
Við köstum okkur
í ævinnar sollna flaum
eltandi tímans veltihjól
sem ráðum og rökum sundra;
sofnum hrygg,
deyjum í ókunnan draum
og rísum upp í regni og sól
endurborin til undra.
Líf II
Friðsama haustlauf
sem felur þig af ótta við storminn
en gælir við goluna
veiztu
veiztu hvaðan hvessir