Dyr að draumi er tuttugasta ljóðabók Þorsteins.
Úr Dyr að draumi:
Svör
Með stroknu fasi
ilma í dag af dásemd
hin sjálfbirgu svör.
Á morgun dreifa þau
hatri, sprengjum og heimsku.
Einungis eitt
svar mun á jörðu satt.
Það eigrar um rústirnar
orðlaust. Ég ber
kinnroða fyrir tilvist
þessa míns velviljaða, heilbrigða,
orðspaka, einskismegandi ljóðs.
Dyr að draumi
Opnar ég sá
dyr að draumi:
dyr inn í bláinn
og hljóp í ofvæni
hlaðbrekkuna þá
til fundar við ástleitið
auglit: það hló við mér
álengdar,
hvar sem ég stóð
og braut sér leið
inn í ljóð
sem talið verður framvegis
fjalla um allt
já, allt, allt, allt
annað ...