Úr Ég stytti mér leið framhjá dauðanum:
Skógarljóð
Seg þú mér fugl,
get ég þýtt söng þinn
yfir á mál mitt,
búið til tónlist
þar sem brimið ómar
í dröngunum
og þytur laufsins
leikur
við ljóð mín?
...
Bak við árhringi tímans,
sem tré meðal trjánna,
vex ég örlítill sproti
í einsemd hverfulla vona,
í eilífð sem grær.
...
Nei, þetta er ekki setning,
þetta er stígur í skógi
þar sem trén eru orð
sem hátta sig á haustin
og klæða sig á vorin.
Svo græn er kápa þín
að auðnin æpir
á varir
votar sem lauf.
...