Úr Fuglum:
Dottið á eftir Lísu
langur gangur með lokuðum dyrum
ljós meðfram þröskuldum
góðgjarnar leðurblökur
með rafmagnaða lykla
vingast við þig
þú þakkar fyrir
að gólfið skuli enn vera
svo skynsamt og slétt
hefur dottið svo oft í
gamla skynjunarfarið
að gangurinn er að leysast upp
í múrsteina og mjúka steypu
og garðurinn fyrir handan
(s. 21)