Úr Í húsinu okkar er þoka ...:
HLAUPASTELPA
Ég er hlaupastelpa
og húmið býr
í augum mínum.
Ég
leita á nóttina.
Varir mínar
drekka svita
og þorsta;
varir mínar
blíðu blíðu,
varir mínar
fríðu fríðu.
_______
Tunga mín er töm
og kann að hvolfa hugum;
að eigir þú hugsanir,
einsog grjót einsog spjót,
þá renna þær niður í dalinn,
- beint í sjó!
Og ganga aldrei aldrei
meir
á hækjum sér
inní þér.
________
(s. 10)