Úr Meira en mynd og grunur:
Kvöldljóð
Hversvegna að yrkja
um hvaðeina?
Tónar, bros, tré
hefjast á vængjum til hæða:
dáfögur ljóðsýn,
ummyndun alls sem við köllum
gleði ...
Nei, gefum
einrænum, allt að því feimnum
galdri kvöldsins
næði án nafns ...
(s. 32)