Marie Gripe : Nattpappan.
Af bókarkápu:
Þér sofið meðan þér vinnið, þér vinnið meðan þér sofið. Sími 12 34 56.
Þannig hljóðaði auglýsingin sem tilvonandi náttpabbi svaraði. Hún var eins og skrifuð fyrir hann.
Ég kann að sofa, og ég hef gaman af börnum... hugsaði hann með sjálfum sér. Hvers vegna ættu líka ekki að vera til náttpabbar fyrst til eru dagmömmur?
Svo tók hann upp símtólið og hringdi. En Júlía, tilvonandi náttbarn hans, hún vildi ekki heyra náttpabba nefndan á nafn. Hún var byrjuð í skóla. Hún var orðin stór. Hún gat séð um sig sjálf. Þegar hún lét loksins undan var það bara til að róa mömmu sína sem var svo hrædd um hana. Hún vildi ekki sjá hann. Hann yrði að vera út af fyrir sig. Og það var hann. Það var bara það að náttpabbi kom með húsdýrið sitt með sér, skálmuglu sem hét Smugla. Allir vita að uglur eru vakandi á næturnar...
