Af bókarkápu:
Amma er orðin eitthvað skrýtin. Hún puntar sig fyrir framan spegilinn og fær vin sinn úr lögreglunni í heimsókn einmitt þegar þau Óli ætla að horfa saman á lögguþátt. En þegar talstöðin pípir og lögreglan þarf á aðstoð súperömmu að halda verður hún söm við sig. Óli og Berti lögga fá að fara með en bara amma veit hvað er best að gera þegar sjóræningjaskip stefnir að landi.
Úr Súperamma og sjóræningjarnir:
Óli veltir fyrir sér hvort hann eigi bara að fara heim þegar amma kallar á hann.
- Óli! Þátturinn er að byrja!
Óli sest á milli hennar og Berta og fær skál með poppi. Hnén á Berta rekast í stofuborðið og amma flissar. Þegar hendurnar á Berta og ömmu hafa rekist saman fimm sinnum í poppskálinni pípir í talstöðinni. Óli gleymir pirringnum og heldur niðri í sér andanum.
- Súperamma, ertu þarna? Amma grípur talstöðina og flýtir sér fram.
- Nú þurfum við öll að vinna saman, segir amma grafalvarleg og hnyklar vöðvana. - Það er sjóræningjaskip að koma í höfn. Við verðum að stoppa það.
Hjartað í Óla missir úr slag og honum er heitt og kalt í einu. Hann hefur aldrei séð alvöru sjóræningja.
- Ég er til, segir Bergi, tekur karatestökk og slær hausnum í ljósakrónuna. - Náum þrjótunum, bætir hann við og nuddar höfuðið.
Vá, hvað hann er asnalegur, hugsar Óli.
