Úr Vængjahurðinni:
54
Þegar þú ert kominn svona nálægt, viltu
strjúka á mér magann og ég byrja að tala.
55
Viltu halda um ennið á mér, og heyra mig segja,
mig langi ekki bara til að dreyma á þessari jörð.
56
Svo skal ég fara útí móa og týna þér blóm
og blístra lítið lag dansandi í mosanum.
57
Veistu, ef við elskumst í lóuhópi í vor,
spyrst ekki til okkar fyrr en í haust.