Úr Villilandi:
Sjónarhorn
Veðrið skeytir ekki um mig
svo hví ætti ég að skeyta um það –
ég geri það ekki
svo lengi sem trönurnar standa
en ef vindar heimta strigann fyrir segl
þá er að sigla
um úfið hraun og taka land
í öðru sjónarhorni
málaralist mín felst í því
að sýna sama úthald og veðrið
ekki þreytist það
að skapa andlit mitt
og ég hirði ekki um daga –
hvort þeir líða eða ekki
ég held mér bara í pensilinn og jörðin
málar brot úr sjálfsmynd
tímalausri . . .
þegar ég hef lifað þetta allt af
þá er minn tími kominn
og ég set nafnið mitt í eitt hornið