Með myndum eftir Höllu Sólveigu Þorgeirsdóttur.
Bókin er sjálfstætt framhald fyrstu bókar þeirra Kristín og Höllu Sólveigar um rituungann Rissu, Rissa vill ekki fljúga.
Um bókina:
Rissa og fjölskylda hennar hafa vetursetu úti fyrir vesturströnd Grænlands. Þar er líf og fjör og fjöldi dýra - selir, hvalir, rostungar og alls kyns fiskar - en því miður engir ísbirnir. Því leggja Rissa og Skegla systir hennar upp í langa ferð til að leita að ísbjörnunum sem þær langar svo mikið til að sjá.
Úr Hver étur ísbirni?:
Systurnar fundu lykt af landi í norðri og tóku stefnu þangað. Þessa nótt skinu stjörnurnar skært. Tunglið kom upp og lýsti þeim. Rissa var alveg heilluð. - Finnst þér ekki gaman að horfa á tunglið? spurði hún. - Þetta er nú bara tungl, svaraði Skegla. - Já, en sérðu ekki hvað það er fallegt ... byrjaði Rissa. Skegla greip ákveðin fram í fyrir henni: Mér finnst sólin fallegri og haltu svo áfram.
Systurnar flugu hratt og fannst þær vera einar í heiminum. Við og við gripu þær mat upp úr sjónum.
Rissa var þreytt og hana langaði til pabba og mömmu. En hún beit á jaxlinn og minntist ekki á neitt.
Eftir því sem norðar dró minnkaði birtan og ekki sá lengur í hafið fyrir ís. Samt bólaði ekkert á ísbjörnum.
- Þarna eru risar! hrópaði Skegla og benti á lítinn hóp sem var að leika sér.
(s. 13-14)