Ljóð átján skálda úr ýmsum heimshornum. Jón Kalman valdi ljóðin og þýddi, og ritar eftirmála.
Úr Undir vernd stjarna:
Hvaða gagn er að því (eftir Jannis Ritsos, 1909-1990)
Allt eldist, sagði hann, gengur sér til húðar, verður ónothæft,
laumulegur reykur, lokið herbergi,
fánar, menn drepnir, yfirlýsingar, styttur –
hvíta gardínan orðin gul,
spegillinn jafn rispaður og andlitin,
og mölflugur hafa hreiðrað um sig
í fallega kjólnum sem þú klæddist þetta kvöld,
kaffihúsið á horninu farið á hausinn,
svalirnar hafa fallið, ofan í brenninetlurnar,
stytturnar í garðinum án getnaðarlims –
hvaða gagn er þá að sorginni, hvaða gagn er að hatrinu,
frelsinu, ófrelsinu,
silfurkaffiskeiðunum, bankareikningnum,
gulltönnum látnu konunnar, sólinni,
kertastjökunum tveimur á borðinu, verkjatöflunum,
hvaða gagn er að ást og ljóði?
Sólin heit á himni – það var júlímánuður –
þau vöfðu brauðið inní handþurrkur,
skektan var á förum,
þau brenndu dagblöðin í stráhatti
úti á miðju vatninu.
(64)